Ech'-Pi-El
Eibon
Evagh
Klarkash-Ton
Pnom
Ptomeron
Sargon
Zanthu
Zon Mezzamalech

Cthulhu


Ech`-Pi-El

był Najwyższym Kapłanem Azathotha. Pochodził z niewidzialnego świata 'Ui-ulh w drugiej strefie zakrzywionej przestrzeni poza przestrzenią kątów. Na Ziemi przez pewien czas zamieszkiwał Egipt, skąd został wygnany za szerzenie wiedzy o nieznanych bogach. Zbiegł na pustynię, gdzie z pomocą pradawnych sił założył Eb-Al Nazar - Miasto Dusz. Był ostatnim Strażnikiem Czarnego Płomienia Nng i Yeb, wraz z nim zginęła prawdziwa wiedza o Czarnej Litanii. Odtworzona póĽniej z fragmentów zapisów nigdy już nie miała swojej wcześniejszej potęgi.



Eibon

był wielkim hyperborejskim czarnoksiężnikiem (lub nekromantą, jak sam siebie określał). Był synem Milaaba i osierocony w bardzo wczesnym dzieciństwie oddany został w opiekę Zylacowi. Przywołał ducha Evagha, by dowiedzieć się prawdy o zagładzie Rlim Shaikorth i Yikilth. Posiadał pierścień wyrocznię, w którym uwięziony był demon (Eibon uwięził go tam swoimi własnymi zaklęciami) odpowiadający na wszystkie zadane mu pytania. Miał również wiele pergaminów, o których mówiło się, że wcześniej były własnością Zon Mezzamalecha. Były pośród nich między innymi opisujące sposób przyrządzania eliksiru Ygthar. Eibon posiadał również potężny kryształ, za pomocą którego mógł porozumiewać się z czarodziejami z innych światów. Krążą legendy jakoby podróżował na Saturna i podążał za Shantakami w głębiny, gdzie spoczywa Tsathoggua. Powrócił stamtąd w pełni władz umysłowych i jako pierwszy ogłosił, że Ziemia jest okrągła i wiruje wokół własnej osi. Podał też określenie biegunów.

Znany jest również jako sławny heretyk z Mhu Thulan. Wybudował dom z czarnych gnejsów w formie pentagonalnej wieży na płaskowyżu w północnej części Mhu Thulan. Dom miał pięć kondygnacji, z czego dwie znajdowały się pod ziemią. Za głoszenie herezji został pojmany i torturowany, ale udało mu się zbiec do Cykranosh. Cała Hyperborea wymawiała jego imię ze strachem. Po ucieczce na Saturna ludzie znaleĽli jego wieżę w ruinie. Pośród kamieni i kawałków murów znaleziono jego księgę, nazwaną potem Księgą Eibon.

Bezpośrednio od niego wywodził się czarnoksiężnik Klakrash-Ton, choć Ľródła bardzo różnie podają, do którego kolejnego pokolenia należał.



Evagh

był złym magiem z Mhu Thulan. Legendy głoszą, że narodził się w godzinie, kiedy gwiazda Fomalhaut wschodziła nad krawędzią świata. Uczył się u tego samego nauczyciela, co Pharazyn i zamieszkał przy wewnętrznym morzu w domu wybudowanym na klifie. Zginął podczas zagłady Rlim Shaikorth.



Klarkash-Ton

był arcykapłanem Atlantydy, który wsławił się zachowaniem i rozpowszechnieniem mitologii commoryjskiej, która opowiada o Tsathoggua. Mieszkał w poczerniałej z upływu czasu wieży w gęstym lesie, otoczonej przez obalone kromlechy. Wywodził się bezpośrednio od Eibona, jako jego "siódma inkarnacja". Znany jest również jako "Ciemny Lord z Averoigne, Arcykapłan Tsathogguy". Znał Ech'-Pi-El'a i przetłumaczył Księgę Eibon.



Pnom

był głownym genealogiem Hyperborei i poważanym prorokiem, który zebrał wiele potężnych zaklęć i egzorcyzmów przeciwko polarnym duchom i demonom. Egzorcyzmy te działają równie skutecznie na inne istoty, nie ograniczają się do polarnych. Mimo to ani Pomniejszy ani Większy Egzorcyzm Pnoma nie powstrzymują Ogarów Tyndalos. W swej Księdze zapisał jak rysować i tworzyć Potrójny Krąg Ochronny.



Ptomeron

był najmłodszym cudotwórcą Hyperborei. Zdecydował się sam na samotną wyprawę na pustynię w niezamieszkałe części wyspy Ultima Thule, by zdobyć serce dziewczyny o imieniu Zeetha. Jako swoją siedzibę wzniósł wieżę z surowego korundu w kompletnej dziczy, gdzie nie stanęła ludzka stopa, gdzie nawet bestie nie zaglądały, na samym skraju przepaści, w której głębinach kłębił się tylko pełzający, szkarłatny horror. Wieża wyłożona była płytami z agatu, lśniła w promieniach słońca. W Ulthima Thule studiował nekromantyczną filozofię, zbyt trudną i skomplikowaną nawet dla pomniejszych magów. Władał biegle trudnym pismem Aklo i jako pierwszy opracował użycie magicznego oświetlenia podczas swojej praktyki w mieście Ith.



Sargon

znany był jako Czarnoksiężnik Chaldyta. Żył samotnie w Dolinie Grobowców w Arabii mniej więcej w tym samym czasie, co Abdul Alhazred. To on spotkał Alhazreda i opowiedział mu swoją historię, co z kolei popchnęło Abdula do zbłębiania dawnej wiedzy. Opisywany jako wychudzony, zabiedzony, z podkrążonymi przekrwionymi oczami, trzęsącymi się rękami, rozglądający się nerwowo na boki, wiecznie wystraszony staruszek.



Zanthu

był prehistorycznym czarnoksiężnikiem, kapłanem Ythogtha z G'thuu, pochowanym w górzystej krainie Tsang. Wskazówki odnośnie lokacji jego grobu zawiera Manuskrypt Ponape. Uniknął zniszczenia Mu, zabierając ze sobą Starszą Wiedzę do dalekich krajów blisko Ukrytych Wrót Starego Shamballah, gdzie napisał "Rzecz w Otchłani". Zamieszkał w ruinach pałacu przy głębinie Yhe, do której własnoręcznie wrzucił swoją kopię "Trzydzietu i Jeden Sekretnych Rytuałów Yhe". Poniżej pałacu Zanthu, poza Ukrytymi Schodami znajduje się sekretna krypta.



Zon Mezzamalech

był Magiem Mhu Thulan. Posiadał wypełnioną chmurami kryształową kulę, która ukazywała wizje z przeszłości Ziemi. Zniknął wkrótce po zniszczeniu Mhu Thulan i najprawdopodobniej zabral wszystkie owoce swojej czarnoksięskiej pracy ze sobą do grobu.


[Początek]